Estás en: > Principal > II Congreso "Nacer en Casa" > Ponencias > Montserrat López, "Soy sabia déjame que me defienda..."

II Congreso Nacer en Casa

Programa

Soy sabia déjame que me defienda, deja que camine, deja que extienda mis alas

Ponentes

 

 

Buenas tardes.

Cuando nos propusieron participar en este taller como pareja nos hizo casi reír, ya que si algún tema sigue siendo fuente de discusión (en el buen sentido de la palabra) en casa, es el de la vacunación. Dicho de otro modo, no es un tema cerrado para nosotros. Aún tenemos, al menos yo, muchas dudas, y aún estamos leyendo e intentando aprender. Me parecía que era justo empezar mi intervención anunciando que este no es para nosotros un tema zanjado ni nuestra postura inmutable.

Brevemente, describiría así la situación actual de la familia con respecto a la vacunación. Nuestros hijos de seis años, tres y medio y seis meses no están vacunados de nada. Su padre se opone «radicalmente» a su vacunación. Su madre, o sea yo, piensa que de mayores deberían vacunarse de las enfermedades que para los niños son muy benignas pero no tanto para los adultos. Los dos nos plantearíamos la vacunación si hubiera un brote o epidemia de la enfermedad, y si nos fuéramos de viaje o a vivir a según qué zonas del planeta. Y, por supuesto, somos partidarios de que nuestros hijos elijan más adelante su propio modelo de gestión de la salud.

Lo de «gestión de la salud» suena un poco pedante, pero es lo que intentamos practicar en casa, la gestión de nuestra propia salud. Desde que nacieron nuestros hijos, este tema ha pasado a ser muy importante para nosotros, en el sentido de que le dedicamos mucho más tiempo que antes. Leemos mucho y, personalmente, reflexiono mucho y dudo también. Aprender a conocer mi cuerpo, sus reacciones y señales de aviso ha sido un primer paso que luego me ha permitido ayudarme con respecto a mis hijos. En este proceso, he aprendido a usar mucho menos los medicamentos de cualquier tipo, a dar tiempo a mi cuerpo, a reaccionar ante una pequeña señal y descansar antes de llegar al límite, a saber cuáles son nuestros puntos débiles (de cada uno de nosotros) y a juzgar al sistema médico y farmacéutico. Esto último puede parecer tonto, pero para mí es fundamental y no ha sido un proceso fácil. Vengo de una familia muy de izquierdas y políticamente comprometida, llena de mujeres con mucho carácter, que pueden rebelarse contra muchas cosas, pero hasta ahora no contra la medicina y el sistema médico imperante. De hecho, mis decisiones sobre el parto, la lactancia y la vacunación han encontrado en mi familia una fuerte oposición.

Dentro de este proceso de tomar las riendas de la gestión de nuestra salud, era lógico que decidiéramos no vacunar. No nos parece que tenga mucho sentido la lactancia materna exclusiva hasta los seis o nueve meses y la incorporación gradual de nuevos alimentos al mismo tiempo que se inyectan varias dosis de diferentes vacunas en los primeros seis meses de vida. Tampoco parece tener sentido vacunar tan tempranamente de enfermedades normalmente benignas en la infancia o de otras de muy difícil transmisión o contagio. Vengo de una familia con problemas de alergias y tengo una hermana con ataques de epilepsia sospecho que a causa de una vacuna que se le administró, lo que también nos ha parecido un dato a tener en cuenta. Y poco a poco hemos ido eliminando vacunas, por el momento (ya he dicho que no era un proceso cerrado).

No sé si puede hablar de resultados con respecto a nuestra política sanitaria familiar. De pequeña, recuerdo haber estado a menudo enferma, haber necesitado antibióticos, padecer otitis, etc. Diría que era una niña que enfermaba mucho y guardo mal recuerdo de ello. Visto desde lo que sé ahora, creo que hubiera sido más correcto gestionar mi salud de otra manera, incluyendo las vacunaciones. Desde luego, por suerte, y querría creer que también gracias a otra manera de criar (incluyo alimentación y muchos otros hábitos de vida, además de las cuestiones estrictamente médicas), mis hijos son los tres sanísimos, no recuerdo que hayan tenido más que algún resfriado, alguna gripe y la varicela. Nunca han estado más de tres días seguidos enfermos. Así que, por el momento, nuestras decisiones con respecto la gestión de la salud, como mínimo, no parecen tener consecuencias graves, así que seguiremos leyendo y discutiendo y creciendo. 

SUBIR

Ponencias

Principal

Enlaces interesantes
Dónde estamos
Nuestros Servicios
Contacta con nosotras
Mapa Web
Webmaster
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

CASA DE NAIXEMENTS MIGJORN, SCCL - Centre autoritzat per a la assistència al part natural i domiciliari pel Departament de Salut de la Generalitat, inscrit en el Registre de Centres, Serveis i Establiments Sanitaris amb el nº E08682473

CASA DE NAIXEMENTS MIGJORN, SCCL - Centro autorizado para la asistencia al parto natural y domiciliario por el Departament de Salut de la Generalitat de Catalunya, inscrito en el Registro de Centros, Servicios y Establecimientos Sanitarios con el nº E08682473